Sabine Asgodom im Gespräch mit Guido Neuland

Sabine Asgodom in gesprek met Guido Neuland

Sabine Asgodom is een van de oprichters en voormalig voorzitter van de German Speakers Association (GSA), auteur, moeder, journalist, docent en nog veel meer: ​​wat deze vrouw allemaal bereikt, doet zelfs de harten van de doorgaans gereserveerde mannen sneller kloppen. Al in 2004 werd ze door de Financial Times Deutschland opgenomen in de lijst van de 101 belangrijkste vrouwen in het bedrijfsleven. Vandaag gaat deze bekroonde powervrouw in gesprek met Guido Neuland op ons dialoogplatform.


Guido Neuland: "Mevrouw Asgodom, u maakt het coachen voor het eerst een publieke aangelegenheid en heeft met de Beierse televisie een competente mediapartner gevonden. Wat denkt u dat de kijkers ervan zullen vinden? Wat hoopt u hiermee te bereiken?"

Sabine Asgodom: Hopelijk zeggen de kijkers: "Kijk eens, er zijn andere perspectieven! Fascinerend, daar had ik zelf nooit aan gedacht!" Ik wil dat coaching een bredere impact heeft en openlijk besproken wordt. Ik wil dat mijn vriendin niet alleen troost biedt tijdens huwelijkscrisissen of problemen met collega's, maar ook echt helpt en oplossingen ontwikkelt. Soms gaat dat heel snel. Dat noem ik 'high-speed coaching'!

Wanneer begint het?

We zijn nu aan het opnemen – het wordt vanaf eind oktober uitgezonden, elke vrijdagavond na de comedyshow. Het is een soort coaching in de late uurtjes – ik kijk er echt naar uit!

Van bank naar coach – kun je het een door het ander vervangen?

Niet helemaal. Maar wat de bank in de 20e eeuw was, wordt coaching steeds meer! Ik pleit ervoor om "naar de toekomst te kijken", in plaats van te blijven hangen in de kindertijd, en niet eindeloos op zoek te gaan naar oorzaken! Vorige week ontdekte ik toevallig deze ontbijtplankjes met spreuken. Op een stond: "Het is nooit te laat voor een gelukkige kindertijd!" Dat vind ik mooi. Mijn coaching is voor mensen die geïnteresseerd zijn in oplossingen, die de woorden "probleem" of "uitdaging" even aan de kant willen zetten...

Waar denk je dat je je talent voor de omgang met mensen vandaan hebt? En herken je dat ook bij je kinderen?

Ik heb altijd een passie voor het podium gehad: op mijn zevende imiteerde ik Catharina Valente tot groot vermaak van mijn ouders en grootouders; op mijn veertiende leidde ik een jeugdgroep; en later, in mijn professionele leven, heb ik me altijd ingezet voor mijn collega's: als vakbondslid en als lid van de ondernemingsraad. Ik heb altijd gewild dat mensen gelukkig zijn – en dat is een constante factor in mijn leven geweest.

En ja – als ik aan mijn kinderen denk, dan toveren ze een glimlach op ieders gezicht, en ik denk dat ze wel een paar genen van mij hebben geërfd!

Je geeft 120 procent aan alles wat je doet. Maar je doet niet meer alles. Denk je dat dit ook een levenservaring kan zijn? Dat iedereen hier zou kunnen beginnen, misschien alleen ontbreekt het hen aan de moed?

Absoluut! Ik heb dit al zo vaak gezegd, en het is nog steeds waar! Jaren geleden stelde een man voor dat ik maar 80 procent van mijn tijd zou besteden, zodat ik meer ademruimte zou hebben. Ik heb een tijdje met dat idee gespeeld, totdat ik zeker wist: het is niets voor mij! Ik wil 120 procent geven aan wat ik doe – maar dat betekent dat ik gewoon niet alles doe. Het is de moeite waard om te bepalen wat alleen ik kan en wil doen, en de rest te delegeren! Een nieuwe vorm van 'bescheidenheid' leren, loslaten, vertrouwen!
En het geeft me een bijzonder goed gevoel als ik een baan kan afwijzen, maar wel een collega kan aanbevelen! Dat is goed voor mij én voor mijn collega's!

Moed is op zich al een fascinerend onderwerp. Ben jij moediger dan anderen? Heb je bijvoorbeeld je baan opgezegd toen je echt succesvol was?

Zo heb ik het lange tijd niet meer gezien. Maar ja, ik ben moedig. En zeker moediger dan 30 jaar geleden! Als ik mijn leven vorm wil geven, moet ik dapper zijn. "Probeer het gewoon" – stel het niet uit. Bijvoorbeeld: Zoveel mensen zeggen tegen me: "Ik zou ooit wel eens een boek willen schrijven!" – "Doe het dan!" is alles wat ik kan zeggen. Maak een plan B, schrijf een boek, maak een lange reis... Begin gewoon!

Een voorbeeld uit mijn eigen leven: ruim twintig jaar geleden wist ik ook niet zeker of ik fulltime als trainer wilde werken. Dus deed ik eerst ervaring op door weekendcursussen te geven bij het volwassenenonderwijscentrum Puchheim-Bahnhof. En dat was een goede ervaring: zoals je ziet, heb ik mijn baan als journalist opgegeven en ben ik iets compleet nieuws begonnen!

Ik vind jullie idee voor een ontbijtbijeenkomst geweldig! Een vaste dag eens per maand, in een leuk café, waar al je vrienden die tijd hebben of in de buurt wonen gewoon even langs kunnen komen. Met al dat reizen dat je het hele jaar door doet, is dat vast een goede basis voor vriendschappen! Gaat deze bijeenkomst nog steeds door?

Helaas was het ontbijt niet inbegrepen! Waarschijnlijk ook omdat een pauze halverwege de ochtend niet voor iedereen haalbaar is. Ik zie mijn vrienden en de mensen die belangrijk voor me zijn nu liever samen uit eten, en dat is nog steeds spontaan: een groepsgesprek via e-mail en wie er kan komen. Vertrouwen op georganiseerde feestjes is voor mij niet genoeg! Hoewel ik moet zeggen dat de oude definitie van 'werk-privébalans' niet op mij van toepassing is. Voor mij is werk ook leven – het kan niet gescheiden worden. Ik geniet gewoon enorm van mijn werk, en ik denk zelfs na tijdens het douchen of eten – voor mij is het allemaal één.

Waar haal je je energie vandaan?

Oh, mijn man vraagt ​​me dat ook vaak! Weet je, ik krijg zoveel terug van de luisteraars en deelnemers! Zoveel energie en liefde! Ik ben vaak moe na mijn seminars, maar nooit uitgeput! Ik heb net een driedaags seminar afgerond, "Van trainer tot spreker", in Mainz. Ondanks het intensieve werk ga ik er zo voldaan vandaan; ik hoef mezelf niet te compenseren of te belonen! Het is gewoon perfect, precies zoals het is!

Wat voor mensen komen er naar jullie toe? Zijn er overeenkomsten, of komen ze uit alle sectoren en leeftijdsgroepen? Zijn er meer vrouwen?

Ja – 70 procent is vrouw! En de mannen die naar mijn seminars komen, zijn echt bijzondere mannen! Ze waarderen het vrouwelijke professionele perspectief. Ik werk steeds vaker met managers, ondernemers van kleine en middelgrote bedrijven, trainers en coaches – eigenlijk met iedereen die zelfstandig beslissingen neemt!

Welk van je 24 boeken is je favoriet? En welk boek lees je momenteel?

Tegenvraag: Van welk kind houd je het meest? Ik kan die vraag niet beantwoorden op basis van mijn eigen favoriete boeken. Natuurlijk zijn er boeken die eruit springen. Mijn boek "Zelflof is waar – De kunst van zelfpromotie" was het begin van mijn eigen succesverhaal. En het is nog steeds een bestseller! En ja – het boek dat je het laatst schreef, ligt je natuurlijk het meest na aan het hart! "Het leven is te kort voor knäckebröd" – dat is de titel van mijn nieuwste boek!

Ik las onlangs een biografie van Susan Boyle – een Engelse huisvrouw die onverwacht een zangcarrière begon. Voor mij is zij een prachtig voorbeeld van een enorm talent dat in onze wereld onzichtbaar bleef. Ze vond een podium en liet haar talent zien. En dat is wat we allemaal zouden moeten leren: onszelf en onze talenten zichtbaar maken!

En welk boek mogen onze lezers absoluut niet missen?

Hebben of zijn! Van Erich Fromm! Steeds weer – in een maatschappij waar het vaak alleen maar om bezitten gaat! Het is alsof hij het pas net geschreven heeft!

Hoe bereid je je seminars voor? Werk je met schetsboeken of direct op het prikbord? Wat voor type ben je?

Ik denk na over specifieke leerdoelen voor het seminar. Maar ik ben meer een intuïtief flipchart-type! En – je mag het gerust vermelden – ik heb alle kleuren van de moderne, levendige Neuland-markers gekocht op de laatste "Personal"-beurs in Hamburg! Fantastisch!! En daarmee maak ik ruime, intuïtieve flipchart-sheets – volledig spontaan, gebaseerd op de situatie.

En tot slot: wie zou deze of soortgelijke vragen hier in het Neuland Dialoogportaal moeten beantwoorden?

Ik beveel Andrea Lienhart en haar nieuwe boek "Respect op de werkvloer" van harte aan. Ze is een zeer attent en charmant persoon. Haar boek geeft de tijdsgeest perfect weer! Of Dr. Matthias Nöllke – een auteur van non-fictieboeken die ons laat zien wat we van dieren kunnen leren voor het bedrijfsleven! Zijn boek heet "Van bijen en alfawolven".

Hartelijk dank, beste mevrouw Asgodom, voor ons gesprek!

sabine_goldener_rahmen

Meer informatie over Sabine Asgodom is te vinden op haar website.
www.asgodom.de

Terug naar blog