Let op: wat wij ervan maken is prachtig.

De verwarring begint met de vraag hoe we moeten noemen wat velen van ons doen: sketchnotes maken? Een bullet journal bijhouden*? Tekenen in een dagboek? Lijstjes krabbelen? Elke dag verfraaien? De een noemt het zo, de ander zus – wat ze allemaal gemeen hebben, is dat ze het leuk vinden om dingen in boeken vast te leggen. En zo gaat dat:
Een dagboek is een goed beginpunt.

Bijna iedereen begon ergens tussen de 14 en 20 jaar met het bijhouden van een dagboek – we waren jong en hadden een uitlaatklep nodig – en niemand anders dan wijzelf zag het ooit. Want hier maakte het (en maakt het nog steeds) niet uit of het diep persoonlijke dingen bevatte of alleen de planning voor de volgende dag, of het prachtig geschreven was of slechts een opsomming, of het handschrift (en misschien de tekeningen) een tentoonstelling waard waren of niet: dagboeken zijn alleen de zaak van degenen die ze bijhouden, en iedereen bepaalt zelf hoe openbaar ze willen zijn. Sommigen van ons houden er trouwens nog steeds een bij, maar dat is niet voor deze blog. Precies. Dat is privé.

Chinese zijde: populair in de jaren 70.

Een nieuw begin: de afsprakenkalender.

Ondanks alle handige apps is de kalender nog steeds in gedrukte vorm verkrijgbaar. Voor wie haast heeft, worden de zeven dagen van de week altijd op een dubbele pagina weergegeven, in duidelijke lijnen en met ruimte voor belangrijke afspraken en/of – net zo belangrijk – snelle boodschappennotities. Wie meer moet onthouden, kan een pagina per dag gebruiken; er zijn tal van praktische kalenders verkrijgbaar, zowel volledig gebonden als voorgeperforeerde stapels voor het hele jaar, die vervolgens in planners van elke prijsklasse kunnen worden geplaatst.

En zo is het dus gesteld met de planning: dit bericht is bijvoorbeeld veel te laat…

Een nieuw begin: de losse vellen papier en de nonchalante aantekeningen.

Oeps! Iemand heeft net iets heel belangrijks gezegd tijdens de vergadering – en je hebt alleen een paar stukjes papier en een pen. Maar die staan al vol met de kleine tekeningetjes die je altijd maakt tijdens dit soort vergaderingen – het meeste wat er gezegd wordt is nogal saai, vooral omdat het ook nog eens via PowerPoint op de muur wordt geprojecteerd. Dus je krabbelt maar wat... Dan teken je een tekstballonnetje om de briljante zin van de vergadering, of een paar rozen – net wat je leuk vindt. Dan is de vergadering afgelopen en denk je: "Waar laat ik dit?" Of: "Eigenlijk moet je zoiets niet zomaar weggooien. Het ziet er mooi uit."

Dit maakt zelfs ouderavonden leuk.

Zelfs een tafel kan spannend zijn.

Het ideale uitgangspunt: het idee om een boek bij te houden.

Fleur je afspraken op. Schets je gedachten over belangrijke punten in het gesprek. Versier de afspraak, maak belangrijke dingen kleurrijk, opvallend of groot. Teken eenhoorns of maak een karikatuur van je gesprekspartner. Teken hartjes als stippen op de 'i's of muzieknoten op de voorgedrukte regels. Jij bepaalt wat belangrijk voor je is. En als het belangrijk is, schrijf het dan op in een boek met genoeg ruimte voor alles. Je zult zien: met elke pagina die je vult, wordt het mooier, specialer en persoonlijker. Het wordt – jouw boek.

Hoe heb je het het liefst?

Tot slot nog een beetje reclame: hier is onze suggestie.

Wat je ook op papier wilt zetten, het is veel leuker als het materiaal perfect is. Ons BulletProof- notitieboekje is gebonden in glad, gerecycled leer en rondom bedrukt met alles wat we maar konden bedenken over "het leven, het universum en alles daartussenin".

Doordat het gebonden is met draad, opent het gemakkelijk. En het papier van 120 gram is erg stevig, waardoor er niets doordrukt naar de andere kant. Voor wie graag rechte lijnen en tabellen tekent, is het bedrukt met een fijn grijs stippenraster. Kortom: wij vinden het nu al prachtig. Maak het nóg mooier. Ga gewoon aan de slag.

(*De naam Bullet Journal is overigens een uitvinding van de New Yorkse ontwerper Ryder Carroll, die op zoek was naar een systeem om afspraken te plannen en gebeurtenissen vast te leggen – netjes, maar niet slaafs gebonden aan een raster. Hij wilde zijn opsommingstekens zo individueel mogelijk plaatsen. Zo ontstond het idee om stippen te gebruiken voor taken, streepjes voor notities en cirkels voor vergaderingen. Hij markeerde voltooide taken met een X en verplaatste onvoltooide taken naar de volgende dag met een > en noteerde ze opnieuw. Hij gebruikte het stippenraster, dat je ook op alle pagina's van onze BulletProof kunt vinden, als leidraad.)

Deze simpele basisregels scheppen orde. Wat het mooi maakt, ben jij – je handschrift, je kleuren, je tekeningen. Probeer het gewoon eens uit en maak Bulletproof je eigen.