Video: Het verschil tussen grafische facilitatie en grafische registratie
Wat is precies het verschil tussen grafische facilitatie en grafische verslaglegging? We stelden deze vraag enige tijd geleden aan Brandy Agerbeck van loosetooth.com. Hier is haar persoonlijke videoantwoord.
Let op: een samenvatting van de vertaling van de video is direct in de bijlage te vinden. 🙂
Brandy Agerbeck begon haar carrière in 1996 bij Ernest & Young , dat destijds op zoek was naar junior medewerkers ter ondersteuning van het geven van workshops over verandermanagement. Deze workshops waren gebaseerd op een proces dat ontwikkeld was door MG Taylor .
"Jullie zijn allemaal begeleiders," werd hen op de allereerste dag verteld. "Ongeacht jullie rol in het proces, jullie zijn er om het de deelnemers gemakkelijker te maken. Jullie helpen hen hun werk makkelijker en effectiever te doen." Er waren talloze taken voor de begeleiders. Brandy's taak was om de groepsgesprekken vast te leggen op enorme whiteboards. Dit zou haar rol de volgende drie jaar blijven, en ze leerde veel over begeleiding en processen met behulp van het MG-Taylor-proces. Ze leerde ook veel over verschillende klanten en sectoren.
In 2000 bezocht Brandy haar eerste IFVP-conferentie . IFVP staat voor "International Forum of Visual Practitioners" en is de conferentie voor mensen die precies hetzelfde doen als Brandy. Deze eerste conferentie was op verschillende manieren verrassend voor Brandy. Het eerste wat ze leerde, was dat veel van haar collega's zichzelf "Graphic Recorders" noemden. Ze merkte ook op dat veel van de deelnemers afkomstig waren van "The Grove"—het grote bedrijf in San Francisco dat geleid werd door David Sibbet.
Bovendien waren er deelnemers wier rol, vanuit Brandy's perspectief, tamelijk passief was. Ze probeerden vrijwel onzichtbaar te worden in het proces – als een ninja. Anderen daarentegen hadden het gevoel dat de vergadering via hen werd geleid en vervolgens op papier werd vastgelegd. Zonder de werkwijzen van anderen te willen bekritiseren, zag Brandy haar eigen rol in het proces als aanzienlijk actiever. Hoewel ze de 'stille' partner is van de klassieke facilitator in een vergadering, beschouwt ze haar taak niettemin als faciliterend (ondersteunend) en absoluut als een actieve rol .
Sinds die eerste conferentie meer dan 13 jaar geleden is er een voortdurende discussie gaande over de vraag: "Wat is grafische facilitatie en wat is grafische verslaglegging? Waarin verschillen de twee en waar overlappen ze?" Brandy is ervan overtuigd dat het inderdaad belangrijk is om duidelijkheid te krijgen over de terminologie binnen het vakgebied – ook vanuit het perspectief van de cliënt. Zij willen immers precies vinden wat ze zoeken. Brandy is echter ook sceptisch over de kans dat er ooit consensus over dit onderwerp zal worden bereikt. Vanuit haar eigen perspectief, gevormd door het MG Taylor-proces dat ze heeft geleerd, is zij een grafische facilitator. De "andere school" – namelijk die van "The Grove" – ziet een grafische facilitator als iemand die de rol van de klassieke facilitator vervult en tevens verantwoordelijk is voor "procesvisualisatie". Vanuit hun perspectief is Brandy's rol die van een "grafische verslaglegger".
Samenwerking (met de klant) als onderscheidend kenmerk
In plaats van zich te richten op de voor de hand liggende verschillen in definitie binnen het vakgebied zelf, geeft Brandy er de voorkeur aan een ander perspectief te bieden op de verschillen tussen de twee termen. Een aspect is de samenwerking of het partnerschap met de cliënt. Hoe sterk is die samenwerking? Brandy gebruikt hier de metafoor van een schaal – met "Grafische Facilitatie" aan het ene uiteinde en "Grafische Registratie" aan het andere. Vanuit haar perspectief zijn er veel gradaties tussen de twee wat betreft de mate van samenwerking met de cliënt. We stellen ons Brandy's schaal als volgt voor:
Terwijl grafische facilitators er de voorkeur aan geven om actief bij het proces betrokken te zijn, de agenda en visuele hulpmiddelen te bespreken en actief bij te dragen, zijn grafische verslaggevers, vanuit Brandy's perspectief, tevreden met simpelweg met hun stiften en een rol papier naar de vergadering te komen. Brandy zelf voelt zich op haar gemak in elk deel van dit spectrum. Ze is van mening dat het de verantwoordelijkheid van de klant is om de taakvereisten te definiëren. Hoewel ze graag in een samenwerkingsomgeving werkt, heeft ze er geen probleem mee als een klant haar benadert en haar in feite alleen met een rol papier en stiften naar de vergadering laat komen. Logischerwijs zijn er specialisten voor beide benaderingen. En er zijn er die het hele spectrum kunnen bestrijken.
Type representatie als onderscheidend criterium
Als een andere manier om de twee termen te onderscheiden, noemt Brandy Agerbeck de presentatiestijl. Opnieuw gebruikt ze de metafoor van een schaal – aan de ene kant de facilitator, aan de andere kant de notulist. In de andere dimensie is het echter de kwestie van "aandacht voor detail" of "letterlijke transcriptie" die volgens haar het verschil maakt. Ze ziet puur "registreren" meer als een soort journalistieke activiteit met veel details, terwijl de faciliterende aanpak ernaar streeft patronen in de bijdragen te herkennen en verbanden te illustreren. Brandy begrijpt het werk van de grafische facilitator als het organiseren van de inhoud en het creëren van een synthese daaruit. En natuurlijk ziet ze haar kracht juist in deze rol. Wie meer wil weten, kan haar boek "De gids voor grafische facilitatie" lezen. Het is exclusief in het Duits verkrijgbaar bij de Neuland-shop.
Overeenkomsten
Ondanks alle verschillen ziet Brandy Agerbeck een aantal fundamentele overeenkomsten. Of je nu notulist of facilitator bent, beiden doen hun werk om een groep te helpen beter te presteren. Beiden leggen de grote lijnen van de dialogen live vast tijdens de bijeenkomst en helpen de groep de verbanden en het grotere geheel te herkennen.